بیش-فعالی

بیش فعالی

بیش فعالی

بیش فعالی می تواند عوامل مهمی داشته باشد و برخی علائم و نشانه های مخصوص به خود دارد که والدین باید بتوانند آن را به موقع توجه نمایند و برای درمان آن اقدام کنند که در این مطلب به این موضوع بیشتر می پردازیم.
بیشتر مواقع درکودکی که مدام در حال شیطنت است و یک‌جا بند نمی‌شود، در ‌مهمانی هم‌ از دست لجبازی‌هایش بر نمی دارد و خرابکاری‌هایش را ادامه می دهد(حتما باید در دو مکان مختلف مثلا هم در خانه و هم در مهمانی رفتار غیر طبیعی داشته باشد) به اختلال بیش فعالی مشکوک می شویم.والدین ممکنست حرص بخورند و به تنبیه بدنی کودک دست بزنند. بعضی سعی می کنند رفتار آزارنده کودک را تحمل کنند اما به دکتر مراجعه نکنند و دارو مصرف ننمایند چرا که تصور می کنند رفتار کودک با بزرگتر شدن اصلاح می شود ویا تصور نادرست دیگر این است که داروها برای کودک اعتیاد آور خواهد بود.. اما واقعیت این است که همیشه مشکلات رفتاری بچه‌ها با گذر زمان از بین نمی‌رود و تنبیه هم نمی‌تواند باری از دوش والدین بردارد.
اگرچه بچه‌هایی که مکررا ویرانی به بار می‌آورند، همیشه بیش‌فعال نیستند اما اگر متخصصان با بررسی فرزندتان چنین تشخیصی را مطرح کنند باید بدون تلف کردن وقت برای درمانش اقدام کنید تا اختلالات روانشناختی دیگر در آینده گریبان فرزندتان را نگیرد.

بیش-فعالی

اصطلاح «بیش‌فعالی» که امروزه توسط بسیاری از والدین به کودکان برچسب می‌خورد و هر مادر با کمی شیطنت کودکش عبارت «بیش‌فعال» را به زبان می‌آورد، اختلالی است که تشخیص آن بسیار دقیق و حساس است. تنها با مشاهده شیطنت و حرف گوش نکردن کودکان نمی‌توان به تشخیص اختلال بیش‌فعالی مبادرت ورزید. واقعیت این است که اختلال بیش‌فعالی به‌سادگی‌ قابل تشخیص نیست و برای اطمینان از ابتلا به آن نیاز به تشخیص روان پزشک و انجام آزمون‌های روانشناختی است.
اختلال بیش‌فعالی یا ADHD مخفف عبارت Attention Deficit Hyperactivity Disorder به معنی «بیش‌فعالی توجه توام با نقص توجه» است و عواملی مانند ارث ، کمبود مواد انتقال پیام عصبی در مغز وشرایط دوران جنینی در بروزآن موثرند.

به تدریج که فرد مبتلا بزرگ می‌شود، اختلال بیش‌فعالی و نقص تمرکز خود را به صورت عدم موفقیت‌های مختلف در جنبه‌هایی از زندگی مانند شغلی، خانوادگی و رفتار بین فردی که موفقیت در آنها لازم است، نشان می‌دهد.در دوران بزرگسالی، بیش‌فعالی مساوی با ناموفقیت است، اگر دیگران یا فرد مبتلا مروری به گذشته داشته باشد، چنین استنباط می‌کند که باید موفق‌تر از آنچه که امروز است، باشد.

***درمان دارویی در سنین پایین از اهمیت زیادی برخوردار است

درمان مبتلایان ،دارویی و همچنین غیردارویی است . اهمیت درمان دارویی در سنین پایین زیاد است، زیرا کنترل حرکات اضافه و تمرکز برای ارتباطات اولیه و درس خواندن حیاتی است بعد از آن به تدریج درمان‌های غیر دارویی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
در ضمن در دوران کودکی، والدین باید حتما در درمان همراهی داشته باشند و توسط پزشک متخصص تحت آموزش قرار گیرند( تا در تله پلکانی بحث و مجادله با کودک نیفتند و از خشونت پرهیز نمایند، دارو را به موقع و به میزان کافی به کودک بدهند و پیشرفت های رفتاری وی را به پزشک گزارش نمایند )

برخی از خدمات دکتر افشار خاص  متخصص مغز و اعصاب اطفال

لکنت زبان

بیماری صرع

اختلال در خواب

اوتیسم

شبه تشنج ها

فلج مغزی

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × سه =